Amaç

Söylenen sözün arkasında durabilmek.

Bir vaizin mesleği, ödünç alınmış bir sözü taşımaktır. Minberde konuşan kendi aklını değil, bin dört yüz yıl öteden gelen bir emaneti söyler. Emanetin ağırlığı da buradadır: yanlış nakledilen bir cümle yalnız konuşanı değil, kendisine güvenip dinleyen yüz kişiyi birden yanıltır. «Şöyle buyurulmuş» demek kolaydır. O sözün hangi kitapta, hangi bapta, kaçıncı numarada durduğunu bilerek söylemek başkadır. Aradaki fark, bir vaizin bütün itibarıdır.

Bu portalın amacı, o farkı korumaktır. Hazırlığı hızlandırmak elbette değerlidir; ama asıl maksat hız değil, sağlamlıktır. Metne giren her âyet ve her hadis, yazılmadan önce yerinden çıkarılır, numarasıyla gösterilir; doğrulanamayan rivayet hiç girmez. Vaiz böylece metni sıfırdan yazan bir kâtip olmaktan çıkar; önüne gelen doğrulanmış taslağı denetleyen, kendi cemaatinin diline çeviren, kendi tecrübesiyle yoğuran ve minbere kendi sesiyle taşıyan bir muhatap olur. Kalem yine onun elindedir; yalnız arkasındaki kütüphane artık yanındadır.

Bir başka maksat da vaizin yalnızlığını azaltmaktır. Camiden koğuşa, koğuştan hastane koridoruna, oradan enkaz başına geçen bir görevli, her kapıda ayrı bir dil, ayrı bir mevzuat, ayrı bir sabır ister. Bu portal o kapıların her birinin usulünü önceden hazırlar; görevli kapıyı çalarken elinde yalnız iyi niyet değil, hazırlık da olsun diye.

Vizyon

Hangi kapıda durursa dursun, hazırlıklı bir din görevlisi.

Caminin kapısı vardır, koğuşun demir kapısı vardır; hastane odasının aralık bırakılmış kapısı, huzurevinin sessiz koridoru, göç merkezinin brandası, çadır kentin rüzgârda çırpınan girişi vardır. Hepsinin ardında bir insan, bir bekleyiş ve çoğu zaman cevaplanmamış bir soru durur. Bu portalın hayali, bu kapıların hiçbirinde görevlinin hazırlıksız yakalanmamasıdır.

Hayal edilen şudur: bir vaiz, bir imam-hatip, bir Kur'an kursu öğreticisi, bir cezaevi vaizi ya da yurt dışında tek başına bir cemaate bakan bir görevli; muhatabının karşısına alanının mevzuatını bilerek, benzer vakaların tecrübesini taşıyarak ve kaynağı doğrulanmış bir hazırlıkla çıkabilsin. Ankara'daki bir merkez camiyle Anadolu'nun kenarındaki bir köy camisi arasındaki hazırlık farkı kapansın; büyük şehirdeki imkân, en uzaktaki görevlinin de elinin altında olsun.

Uzun vadede hedef, dijital bir kütüphaneden ibaret kalmamaktır. Amaç, din hizmetinin hafızasını biriktiren bir yer olmaktır: bugün bir görevlinin tek başına çözdüğü zor bir vaka, yarın aynı durumla karşılaşan bir başkasının elinde hazır bir yol haritası hâline gelsin. Bilgi tek tek masalarda değil, ortak bir mirasta toplansın.

Misyon

Her gün, her metinde tutulan sözler.

Misyon büyük cümlelerle değil, küçük ve değişmez alışkanlıklarla yerine getirilir. Bu portal her çıktısında şu taahhütlere bağlıdır ve bunlardan taviz verdiği yeri kendisi işaretler.

• Doğrulanmamış nas yazılmaz. Her âyet ve hadis metne girmeden önce kaynağında aranır, numarasıyla gösterilir; bulunamayan rivayet metne hiç alınmaz, «bulunamadı» diye yazılır.
• Her alanın kendi usulü vardır. Hastanenin, cezaevinin, afet bölgesinin, göç merkezinin mevzuatı, sınırları ve vaka çözümleri hazırlığın içine konur; tek bir kalıp bütün kapılara zorlanmaz.
• Kriz her şeyin önündedir. Bir intihar işareti, bir şiddet belirtisi ya da bir çocuk ihbarı görüldüğünde metin beklemeye alınır; önce güvenlik adımları, kime ne zaman haber verileceği konuşulur.
• Fetva makamının yerine geçilmez. Hüküm gerektiren meselelerde kaynak, mezhep görüşü ve Din İşleri Yüksek Kurulu kararı gösterilir; son sözü söyleme yetkisi yetkili mercie bırakılır.
• Mahremiyet emanettir. İsim değil kod, suç ayrıntısı değil ihtiyaç, teşhis değil hâl yazılır. Kimse kendi hikâyesini bir kayıtta çıplak bulmaz.
• Bilinmeyen, bilinmiyor diye yazılır. Eksik bilgi süslü bir cümleyle örtülmez; boşluk boşluk olarak gösterilir ki görevli neyi kendisinin tamamlayacağını bilsin.

Bu altı madde, portalın kullanıcısına verdiği sözdür. Bir metin bunlardan birine uymuyorsa, kusur kullanıcıda değil buradadır.